Logo nieuwsbode-heuvelrug.nl


Foto: Rene Borkent

De ogen van Roelie

Column door Jaap Holwerda

Tot ons grote genoegen wonen we nu zo'n 4 jaar in de seminarie flat te Driebergen. Volop zon en zicht op wellicht een van de drukste plekken op de Utrechtse Heuvelrug, zonder daar dan ook de overlast van te ervaren. De gelijkenis met paleis Soestdijk doemt bij mij op. Anders dan bij Bernard en Juultje geen aparte ingangen voor vriendinnen en alternatieve gebedsgenezers, maar deurdeler met mijn Willemieke. Paleis Soestdijk met uitzicht op 'De naald van Waterloo'. Wij met het uitzicht op de goede Schaepman. Onze koninginnendag, defilé met muziekkorpsen, is het voorbij trekken van de avondvierdaagse.

Een tijdje geleden trof ik bij Schaepman twee zogenaamde nieuwe Nederlanders. Met hun smartphones waren ze druk doende selfies te maken met op de achtergrond, volgens hen, een glorierijk admiraal. Nu wil het geval dat Schaepman inderdaad naar de marine wilde. Afgekeurd, op zijn ogen, heeft hij uiteindelijk een katholieke carrière gemaakt. De selfies bleken bestemd voor vrienden in Eritrea om te laten zien wat voor mooi land Nederland wel was. De heren hadden een verblijfsvergunning gekregen en waren wachtende op eigen huisvesting. Tsja denk ik dan op zo'n moment, op 300m waar het ¨Englandspiel¨ zich afspeelde, gelukkig hadden onze Engelandvaarders een andere inborst. Zij lieten zich droppen, voor koningin en vaderland, om hun land te bevrijden van tirannie. Helaas maar de Engelsen wisten, dat de Duitsers wisten waar en wanneer ze zouden landen. Mauthausen zou hun eindbestemming worden.

De stoplichten op het kruispunt geven ons altijd veel vertier. Op regelmatige tijden valt de installatie uit waarna er een soort kermis, met veel dienstauto's, wordt opgetuigd. De status van betreffende ambtenaar is af te leiden aan het aantal zwaailichten op het dak. Lagere ambtenaren 1, hogere ambtenaren 2 en als men met een echte technicus te maken heeft, tot wel 4 zwaailichten. Overigens geen kwaad woord over onze gemeente. Op meldingen van onraad of ongerief wordt er snel actie ondernomen. Altijd even vriendelijk en zeer service gericht. Over andere gemeenten hoort men wel anders. Achter het kruispunt de Buzziburglaan. Rechtsvoor een prachtig herenhuis. In de tweede wereldoorlog het onderkomen van de 'Ortscommandant', een goede Duitser die in der Heimat nota bene dominee was. Gelukkig maar want Driebergen kende destijds een NSB burgemeester. Linksvoor het voormalig postkantoor. Waar is overigens het kunstwerk, het ´speels spooksel´ van Theo van der Nahmer gebleven? Het kunstwerk sierde het voorplein. De kunstenaar wist zelf niet wat het voorstelde, wellicht vandaar de naam. Achter het administratiekantoor ligt onze bibliotheek. Het lijkt wel een bijenkorf, een milde intellectuele sfeer, iedereen is welkom voor krantje of een een gesprek met het Sociale Dorpsteam. Kortgeleden mocht ik daar een formulier afgeven. "Ga jij maar, want jij vindt Roelie wel leuk," zo sprak mijn vrouw. Zij weet mijn emoties goed te peilen. Ik kan de belastingbetaler en de burgemeester gerust stellen. Ik trof 7 ambtenaren die in een te krappe ruimte, in alle rust, de publieke zaak aan het dienen waren. Roelie in de ogen mogen kijken, mijn dag was weer helemaal goed.

jaapholwerda@gmail.com

1 reactie
Meer berichten