Logo nieuwsbode-heuvelrug.nl


Foto: Ellenoor Piersma

Gouden Diner

Column door Ellenoor Piersma

Het was een zooitje. Het was ook de eerste keer. Zelfs de allereerste keer in Nederland. En dat moest vastgelegd worden. Gouden Diner. Vier uur in de middag. Op dezelfde tijd vertrok en kwam een groep Ontmoetingscentrum De Vijver binnen. Senioren. Gepokt en gemazeld in hun leven, een oorlog overleefd, ons land opgebouwd. Verliezen genomen en winsten gemaakt.

Een TV-ploeg maakte opnamen. Interviewtjes. Uitermate irritant. Het wordt wel gezegd door acteurs dat hun vak vooral wachten is. Nou, dat kan ik bevestigen. 'Even twee minuten stil alstublieft', klonk het door de TV-ploeg leider. Aan één stuk door. Braaf bleven we staan. De vertrekkende groep met stoere hulpstukken, zoals rollator of stok, zat stokstijf stilletjes in de gang te wachten op hun bus. De binnentredende groep bleef steken bij de deur van de zaal. Wegens die twee minuten opgelegde stilte. Bij voortduring, welteverstaan.

Gouden Diner in Driebergen. Mensen met een overmacht aan ervaring, ook wel senioren geheten, koken en dineren met elkaar. Op dinsdag van half vijf tot acht uur. Schort en snijplank mee. En 5 euro. De Albert Heijn en De Ronde Tafel zorgen voor verdere financiën.

Onze burgemeester stormde binnen. Met schort. Maar hij mocht door. Naar die camera's. Ook een interviewtje. Overnieuw, overnieuw en weer overnieuw. Die burgemeester deed het prima hoor, maar dan was het licht niet optimaal, één van ons kon een proest net niet onderdrukken of een locatie moest beter. Wel een lange, werkelijk hele meter ergens anders. Gedoe. En wij maar weer wachten. Het tij keerde. Die vermaledijde TV-ploeg voegde zich eindelijk naar ons programma.

Snel gingen we met zijn allen aan het snijden, hakken, roeren, bakken om onszelf te trakteren op een heerlijk driegangen-diner. Met wijn. Dit was het betere werk. En voor deze gezelligheid en lekkernijen waren we gekomen. Met zijn allen. Ook weer die burgemeester.

Er is nog plek, we maken plek. Het is te gezellig om het te laten. We breiden uit. Niet in groepsgrootte, dat blijft maximaal 20 personen, maar in frequentie.

In deze tijd van vegetariërs en veganisten had ik gedacht veel groente en nootjes te eten. Die nootjes waren prima, de groente teveel. 'Dat is voor de geiten en konijnen', hoor ik mijn moeder zeggen. Ik beloof plechtig om geheel tegen mijn principe in de volgende keer vlees als hoofdgerecht te serveren. Voor één keertje. Om beter te beginnen. En daarna nog heel lang door te gaan. Net als de Senioren.

Informatie en opgeven: 06 27884979 of w.sturkenboom@iszdebrug.nl

reageer als eerste
Meer berichten