Foto: Rene Borkent

Onder ons

Column door Jaap Holwerda

Vakanties naar verre oorden. Enge ziektes en een foute schoonzoon als souvenir. Zakkenrollers en ander gespuis hebben U verlost van uw betaalmiddelen. Het mooiste van dit soort reizen is altijd het thuiskomen. Wellicht is wat je van dichtbij haalt wel het 'allerlekkerst'. Zeker geldt dit voor mijn Willemieke. Volgens mijn goede oude vader mijn enige verstandige beslissing om het met dit meisje, uit het volgende 'blok', aan te leggen. Zo woonden wij ook zo'n 20 jaar met een andere 'Friese' familie onder een kap. Het delen van een lach en een traan, het er onvoorwaardelijk voor elkaar zijn. Een band voor het leven. De buurman met zijn drie meisjes, beter dan alle verre vrienden op afstand bij elkaar.

"Volgens mijn goede oude vader mijn enige verstandige beslissing"

Zo hebben wij nu zo'n 15 jaar, op het hoogste punt, in de Eifel in het plaatsje Kronenburg, een energieneutraal Deens huisje. Uitzicht hebben we op een oud slot en op het dal waar het riviertje de Kyl, op weg naar de Moezel, schittert in de zon. Zeker als er verse sneeuw ligt, getuige de vele afdrukken van pootjes van een rijk dierenleven. Het lijkt wel of de Ark van Noach er daags ervoor heeft aangelegd. Rust, ruimte, natuur en cultuur met op grote hoogte 'zilveren vogels' met vele ingeblikte reizigers die zoeken wat wij, op 280 km van hier, allang gevonden hebben.

Rondom Kronenburg is het waarlijk een wondere wereld. De Arensberg, een oude vulkaan. Via een 'mijnschacht' loopt men naar de kern. Een soort reis naar het middelpunt van de aarde, van Jules Verne. De waterval de 'Drei Muhlen'. De geyser Wallenderborn, die elke 20 min tot grote hoogte spuit. In Nettersheim de bronnen van de Romeinse waterleiding naar Keulen. Ook in Nettersheim opgravingen van de oude Kelten inclusief offergaven, een soort Stonehenge. Vele, vele Romeinse opgravingen waaronder 'Villa Romantica' van een Romeins veldheer met uitzicht op eindeloze graanvelden. In Gerolstein en Mirbach kerken, door Wilhelm II gefinancierd, die een vergelijking met Berlijn kunnen doorstaan. Vanaf Gerolstein naar de Moezel, 80 km voormalig treinspoor nu fietspad. Door het 500 m hoogte verschil fietst men altijd bergafwaarts. Van de sparren naar de loofbomen ten slotte tussen de druiven velden. Altijd eindigend bij een plaatselijke Conditorei.

Helaas moet ik mij beperken tot 500 woorden. De vele vulkaanmeren en minerale bronnen laat ik dan ook onbesproken. Ook de treinreis, over een van de mooiste sporen in Duitsland, van Keulen naar Trier, laat ik onbesproken. Gedurende deze droomrit mocht ik nog net niet op de stoel van de machinist zitten.

"Dat zal dan wel wat kosten", hoor ik u al zeggen. In tegendeel, alleen de mensenmenigten zal u moeten missen. Het laatste is voor ons dan ook een beangstigde gedachte. Mijn dringend verzoek ook aan u; Houd de nu verworven kennis absoluut ONDER ONS! Kies voor de natuur en duurzaamheid. Stop nu met dat zo verwoestende vliegen, dat zo schadelijk is voor de atmosfeer en de wondere wereld daaronder. Het grote geluk ligt om de hoek!

Meer berichten