Logo nieuwsbode-heuvelrug.nl

Schimmel

Foto: Ellenoor Piersma

Column door Ellenoor Piersma

Ik leef op hotel. Thuis. Wat prettig ontheemd. Maar op slechts een enkele kamer. Namelijk de badkamer. Alles is aangenaam onwennig. Schoon. Heel. Spiksplintertje nieuw. Mijn ogen zijn al enigszins gewend aan die nieuwigheid.

Toen mijn kerel en ik en ons gezin enkele decennia geleden ons huis veroverden in het prachtige bosgebied, met hoge bomen in de tuin, waren we iets vergeten bij de verbouwing van de badkamer. Een afzuigsysteem. Dom. We waren druk met het zoeken naar dat ene tegeltje in de keuze van werkelijk duizenden en duizenden exemplaren. Dat duizelt dan behoorlijk. Verblind het overzicht. Het kiezen van het meubilair was ook al zo' n allesomvattende klus. We wilden alleen maar design en dat kregen we. Wat waren we blij. Eventjes.

'ogen dicht, een fantastische goedkope oplossing'

Slechts na enkele weken van bewoning, veroverde schimmel de schoonheid van de badkamer. In rap tempo. Vieze irritante zwarte spikkelige vlekken namen bezit van het plafond en de voegen. In mijn sukkelige inzicht in bouwkunde dacht ik nog dat het vuil was en poetste stevig. Het bleef. Die schimmel. Alle mogelijke middeltjes hebben we geprobeerd om die schimmel te doden. Niets hielp. Er kwam een afzuigsysteem om erger te voorkomen.

Het kwaad zat er en bleef. Ik besloot het te accepteren. En nam een kloek besluit. Zodra ik de badkamer binnenkwam, deed ik mijn ogen dicht. Zo zag ik geen schimmel. Een fantastische goedkope oplossing. Voor jaren.

Zowel voor mezelf als voor het kindergrut had ik al zo vaak gebruik gemaakt van de natte cel, dat mijn handen en benen precies wisten waar wat was en bijvoorbeeld op welke stand ik de kraan moest zetten om precies de juiste temperatuur water te krijgen. Er was geen andere plek in huis waar ik zo goed de weg wist. Op de millimeter nauwkeurig.

En nu tast ik in het duister. Het woord ' design' speelde geen enkele betekenis meer bij het uitzoeken van een nieuwe badkamer. Degelijk en schimmelbestendig was het nieuwe moraal. En voor de zekerheid de kleur grijs. Wat donker. Gemeleerd. Donkere voegen. Voor als de schimmel toch weer toe zou slaan, dan zien we het niet. Zelfs met de ogen open. Een soort betonnen washok, maar dan voorzien van aangename dingetjes. Zoals kranen voor warm water. Verwarming. Een bad. WC. Een weldaad voor schimmelzoekend zicht, juist omdat het niet te zien is.

Om de nieuwe apparaten te kunnen bestieren, heb ik nu mijn ogen open. Heb de vanzelfsprekende bewegingen in mijn vingers bij de kranen nog lang niet gevonden. Als ik dan uiteindelijk in een warm bad lig, doe ik toch weer mijn ogen dicht. Ondanks het schimmelvrije zicht. Hoor het nauwelijks te horen geluidje van het allerduurste afzuigsysteem. En ben Zen.

Reageer als eerste
Meer berichten