Logo nieuwsbode-heuvelrug.nl


Nicole Groothuis (links) haalde voor haar onderzoek mooie verhalen op over vrijwilligerswerk in het hospice.
Nicole Groothuis (links) haalde voor haar onderzoek mooie verhalen op over vrijwilligerswerk in het hospice.

Voorrecht om hier te mogen werken

Nicole Groothuis heeft, voor haar studie Toegepaste Psychologie, onderzoek gedaan naar wat de beweegredenen en motieven zijn om vrijwilligerswerk te doen in Hospice Heuvelrug. Tijdens haar onderzoek heeft zij uitgebreid vrijwilligers geïnterviewd.

Deze interviews vonden plaats in het hospice. Hierdoor is zij vaak in het hospice geweest en heeft zij kunnen zien hoe een hospice werkt. Een korte impressie vanuit haar.

'Volgens de verwachting benoemden de vrijwilligers dat het beeld van buitenstaanders negatief is over een hospice. Mensen denken vaak dat er nooit gelachen wordt, het werk erg zwaar is, iedereen de hele dag door verdrietig is en dat er een treurige sfeer hangt.

Nou was ik vanuit de privésituatie al in een hospice geweest, dus ik wist al wel dat er juist een fijne en liefdevolle sfeer hangt, maar door de interviews en de aanwezigheid in het hospice is mijn kijk op het werken daar wel veranderd.

Gelach in de keuken

Net als vele anderen had ik verwacht dat het werken zwaar zou zijn en ook een tikkeltje saai: in mijn beleving werkt je toch met mensen die bijna sterven, dus die zullen wel niet meer veel doen of vertellen. Maar hoe vaker ik in het hospice kwam, hoe meer dit werd ontkracht. De vrijwilligers hebben het niet alleen ontzettend gezellig met elkaar, maar ook met de gasten en de familie. Vaak kwam ik zo rond vijf uur 's middags naar het hospice om iemand te interviewen en dan hoorde ik op de gang allemaal gesprekken en gelach in de keuken! Naast de kookvrijwilligers zaten ook vaak de zorgvrijwilligers, de verpleging en gasten met of zonder familie daar. Een keuken is toch een beetje het hart van een huis. Er werden alledaagse dingen besproken; het nieuws, het weer, hoe iemand had geslapen, maar er werden ook andere dingen besproken; hoe het nu echt met de gast zelf ging, hoe het vroeger was en hoe het nu verder gaat lopen. Er worden grapjes gemaakt door de gasten zelf.

Hart voor het werk

Uit de interviews kwamen mooie verhalen naar voren van kleine momentjes die ervoor zorgen dat het werk fijn blijft. Elke vrijwilliger, zo blijkt, vindt het een voorrecht om hier te werken. De vrijwilligers hebben echt hart voor het (vrijwillige) werk en ik snap nu ook waarom. Het werk is niet saai, niet (heel) zwaar en triest, maar juist een fijne werkomgeving, met alle tijd en aandacht om er voor anderen te mogen en kunnen zijn, op welke manier dan ook.'

reageer als eerste
Meer berichten