Logo nieuwsbode-heuvelrug.nl


Foto: Ellenoor Piersma

Zuinig

Door Ellenoor Piersma

Het was nog koud. Buiten. Het verlangen naar zon nam een dusdanig grote proportie aan, dat ik ongewis de temperatuur meende nieuwe kleren nodig te hebben. Zomergoed. Ik trok erop uit. Het begon te regenen. Mijn verzameling groeide in de winkels en ik werd koud en had dorst, dus dook een café in. Zo'n echte. Met een pui die straalt van warme vrolijkheid en waar bruin aftands meubilair ineens mooi is.

De bar in L-vorm domineerde bijna de hele ruimte. Ik ging naar de lange zijde en wees een leuk plaatje aan van een merk bier en hoopte dat die goed zou smaken. Op de bar lagen om de anderhalve meter zwarte biermatten. Dingetjes van kunststof in de vorm van hoogpolig tapijt om het bier van de overstromende glazen op te vangen, zodat het blad van de bar hiervan verschoond blijft.

Ik nam plaats met zicht op een groep café bezoekers die kwamen en gingen en gezellig babbelden. Aan een andere kant zaten twee mannen. Engelsen. Ik verstond hun gesprek slecht, maar ving wel wat op. 'She is a nightmare' en 'It is what it is'.

Aan de korte L van de bar stond een man vlakbij het vrolijke gezelschap. Hij had telkens maar eventjes een lekker groot glas bier in zijn hand. De meeste mensen klokten het bier in redelijk tempo naar binnen. Hij niet. Hij nipte. En zette het glas daarna weer op de biermat. Nodeloos, die biermat, hij morste namelijk niets.

Ik schatte zijn leeftijd rond de zestig. Broodmager. Geen gebit. Zijn wangen maken daardoor enorme geulen richting zijn kleine mond. Hij had een veel te wijde en te lange oude spijkerbroek aan. Alleen met een zeer degelijke riem om zijn taille kon zorgen dat het enigszins bleef hangen. Een min of meer effen grijze ruime sweater , ooit zwart, erboven. Eindeloos gewassen. Schoon.

Hij stond in zijn eentje aan de bar. Sprak geen woord. In de pauzes tussen het nippen door, verplaatste hij zijn benen wat en leunde dan met zijn rechterarm op de bar. Leek te kijken naar niks. Het schuim in zijn bierglas was allang voltooid verleden tijd geworden. Hij draaide soms zijn hoofd een beetje een andere kant op, maar alles in het rustige. Kalme. Tevreden.

Zijn magere hand zocht en vond een sigaret in een enorme broekzak en de man liep zachtjes naar buiten. Naar de regen. Om te roken. Langzaam. Intens. Ruim tien minuten later kwam hij pas terug. Nat. Naar zijn glas. Met dood bier.Hij zal niet veel hebben, maar van wat hij heeft geniet hij. Zo lang mogelijk. In een verspillende wereld.

1 reactie
Meer berichten