Gerdi Keeler, Gonnie Vijfvinkel en Jetta van Genuchten met de landkaart van 'Het Bekende Land: wat je ziet ben je zelf!'. FOTO: Hanny van Eerden
Gerdi Keeler, Gonnie Vijfvinkel en Jetta van Genuchten met de landkaart van 'Het Bekende Land: wat je ziet ben je zelf!'. FOTO: Hanny van Eerden (Foto: Hanny van Eerden)

'n Beroep op je inlevingsvermogen

Fantasie en werkelijkheid

Wie rond de 60 jaar of ouder is, heeft veel herinneringen die niet zomaar komen bovendrijven. "Senioren gooien vaak een saus over het beeld dat zij van hun leven hebben," zegt Gerdi Keeler van de Verhalentafel uit Driebergen. "Zo van: zo ben ik en zo kwam dat."

door Hanny van Eerden

Doorn – 'Vergeten' belevenissen komen naar de oppervlakte bij associaties met een vertelthema, volgens Keeler. "De grijze massa van het verleden krijgt lichtpuntjes als je dit regelmatig doet," zegt zij. "Sommigen wijzigen zo enigszins hun visie op zichzelf en anderen. Ik hoor wel eens dat participanten nog lang nadenken over wat ter tafel kwam."

Keeler gebruikt sinds kort ter illustratie haar landkaart van 'Het Bekende Land: wat je ziet ben je zelf!' Deze kaart geeft zes levensfasen weer en bevindt zich als laag tussen ouders en kinderen. "Hier wandelen we horizontaal en verticaal doorheen," geeft zij aan. "In Doorn aan de hand van de thema's Sieraden en Emancipatie. Die maken we klein met persoonlijke verhalen. Daarbij laten we Oordeel, Mening en Advies, ofwel OMA thuis. Vragen stellen is wel geoorloofd."
Tijdens het vertellen gebeurt er iets, volgens deelnemers Gonnie Vijfvinkel en Jetta van Genuchten. "Dat kan onverwacht positief uitpakken," zeggen zij. "Zo kun je meer geëmancipeerd blijken dan je oorspronkelijk dacht. Het is verder leuk om herinneringen te delen. Via deze contacten leer je niet alleen jezelf iets beter kennen, maar ook meer begrijpen wat anderen bezighoudt. Dat maakt je een completer mens."
Het is de bedoeling meer te leren van de wereld, volgens Keeler. "Mensen denken te veel in hokjes," zegt zij. "Beweegredenen kunnen verhelderend zijn, zonder dat je enorm de diepte in hoeft te gaan. Zo'n thema schudt je wakker; het rommelt even aan je." Verhalen boeien Keeler al sinds zij als achttienjarige stage liep in een centrum voor senioren. Ze doet graag een beroep op iemands fantasie en inlevingsvermogen. Zij biedt ook dialoogtafels, biografische gesprekken en schrijfworkshops, die via voorwerpen nieuwe gezichtspunten opleveren.

Meer berichten