Robert Bloemendal vertelt in de bibliotheek over zijn vader. Onder de toehoorders ook een aantal slechtzienden voor wie de lezing over het zo kenmerkende stemgeluid van Philip Bloemendal interessant was
Robert Bloemendal vertelt in de bibliotheek over zijn vader. Onder de toehoorders ook een aantal slechtzienden voor wie de lezing over het zo kenmerkende stemgeluid van Philip Bloemendal interessant was (Foto: Maarten Bos)

Lezing over Philip Bloemendal geeft tijdsbeeld

Op 24 mei werd er in de bibliotheek van Driebergen een lezing gehouden over Philip Bloemendal, "de stem van het Polygoonjournaal". De voordracht werd gegeven door de 72-jarige zoon van Bloemendal, Robert Bloemendal. De opkomst was groot en het publiek was zeer onder de indruk van het gebodene.

Philip werd in 1946 de stem van het bioscoopjournaal van Polygoon. Hij werd gekozen uit 449 kandidaten. Philip was op dat moment omroeper bij Herrijzend Nederland. Het was zijn vrouw die hem aanraadde bij Polygoon te solliciteren want zo zei zij: "je stem klinkt zo duidelijk door de telefoon". Eerst deed Bloemendal alleen het stemgeluid van het nieuws maar al heel snel schreef hij ook de teksten en deed hij de montage. Hij deed er ook nog veel werk naast en werkte op die manier soms letterlijk dag en nacht. Hij zei er zelf over: "Het was de tijd van de wederopbouw. Je werkte aan jezelf en aan het land en je werkte hard".

Ongewild werd Bloemendal door zijn werk ook de stem van herrijzend Nederland. Het journaal filmde de 100.000ste nieuwbouwwoning die opgeleverd werd na de oorlog, maar ook de 250.000ste en tenslotte de miljoenste. Het bioscoopjournaal was aanwezig bij alle grote gebeurtenissen tot 1987. Tijdens de Watersnoodramp in 1953 belde Philip 's nachts zijn medewerkers uit bed en in de loop van de volgende ochtend was iedereen al op pad. Robert legt uit: "Mijn vader schreef met zijn activiteiten geschiedenis maar dat was niet zijn doel. Hij wilde gewoon zijn werk doen en hij deed dat goed want hij was een perfectionist".

In 1987 viel het doek voor het Polygoonjournaal. Robert: "De bioscopen wilden het niet meer. In de jaren vijftig gingen sommigen speciaal voor het journaal naar de bioscoop maar later waren er natuurlijk andere media gekomen die het bioscoopjournaal verdrongen. Mijn vader was al een paar jaar eerder met pensioen gegaan. Maar in 1987 maakte hij nog zelf een verslag over de opening van een Nederlands paviljoen in Auschwitz. Mijn vader was joods en is bijna zijn hele familie verloren in de oorlog. Zelf overleefde hij door onder te duiken de gebeurtenissen ternauwernood. In het kamp zelf deed hij professioneel zijn werk. Toen hij het verslag een paar weken daarna in een volle bioscoop terugzag brak hij alsnog en huilde hij minutenlang".

Aan het eind van Robert's lezing werden er nog beelden getoond van oude journaals en ook van vroegere interviews met Philip. De bezoekers waren zeer onder de indruk van deze avond. Opmerkelijk was dat er ook verschillende slechtzienden aanwezig waren. Voor hen was de bijeenkomst interessant omdat het zuivere en herkenbare stemgeluid van Philip centraal stond. Onder de belangstellenden was ook een oud-secretaresse van de nieuwslezer. Zij had aan het eind van de jaren veertig nog opgepast op de spreker van de avond. Die was toen baby. Robert Bloemendal was blij verrast door haar aanwezigheid.

Meer berichten