Foto:

Keurig

Column Ellenoor Piersma

Ik had me genesteld in de trein in Groningen, er leek niets te gebeuren in de coupé. Het was lunchuur. Zaterdag.

Een vader met zonen van ongeveer 7, 10 en 13 jaren jong stapte in. Vader was onbetwist de leider. Ze reisden een retourtje Utrecht, alwaar ze naar iemand op bezoek gingen. In de rugzak zat een cadeau met een verstilde strik. Alles vlekkeloos.

De jongens reisden voor het eerst in hun leven met de trein. De jongste had een schattige dinosaurus in zijn handen, gemaakt van zachte kleuren in kunststof. Hij hield het beest de hele reis met twee handen stevig vast.

Vader had een kortingskaart en daarom was deze lange reis best betaalbaar, alhoewel de oudste opmerkte dat de kosten voor het retourtje naar het wilde midden van het land wel 31 euro kostte. Vader was bij zijn jongens duidelijk de held die alles wist. Nog wel … Hij legde uit wat hij voor de gezinsauto betaalde per maand, inclusief verzekeringen en belasting en zo werd duidelijk dat een retourtje Groningen Utrecht best veel geld was, maar dat een eigen auto in het geheel genomen minstens net zo duur was. 'Ik overweeg de auto weg te doen en voortaan altijd met de trein te reizen', vertelde hij. De jongens vonden dat een goed idee, een eerste treinreis is altijd spannend. Het stel was keuriger dan keurig. Er werd niet door elkaar gesproken, alle communicatie ging via de vader en zijn opmerkingen werden allemaal gelooft.

Ze gingen lunchen. Brave boterhammen en water in afwasbare flesjes. Politiek volledig correct.

Ik zat te wachten op een misstap, want die horen bij het leven. Die kwam. Eindelijk.

Er was ook een papier uit de tas gekomen, licht geel, ik weet niet wat er op stond, maar het was belangrijk. Voor hem, de vader. Een deel Gronings kraanwater uit een flesje was op dat papier gekomen. Het droop. Paniek.

'Ga WC papier halen', gebood vader bangig. Twee jongens gingen de opdracht aan. Voor het eerst een WC in een trein vinden is een zware opdracht. De deur zat op slot.

'Klop op de deur', zei vader zeer onbehoorlijk met het druipende object in zijn handen. Het gebeurde. Een hoog bejaarde vrouw opende de deur. Ze had zich na het kloppen op de deur duidelijk gehaast om snel plaats te maken voor een mens in hoge nood.

De jongens pakten snel WC papier en brachten het naar vader. Hij droogde het natte papier dusdanig, zodat het niet meer droop.

Gered van een zeer ernstig ongeluk.

 

 

Meer berichten