Deze bewoners van Sparrenheide herinneren nog hoe Nederland bevrijd werd door de geallieerden van de Duitsers. FOTO: Marcel Bos
Deze bewoners van Sparrenheide herinneren nog hoe Nederland bevrijd werd door de geallieerden van de Duitsers. FOTO: Marcel Bos (Foto: )

Operatie Market Garden

door Marcel Bos

Bevrijding meegemaakt

In Verzorgingshuis Sparrenheide weten sommige ouderen nog precies hoe de Tweede Wereldoorlog afliep en wat zij toen deden. De heer Oskam (91) was 75 jaar geleden 16 jaar oud en werkzaam als bakkersleerling.

"We woonden in Waddinxveen en ik kom uit een gezin van 8 kinderen," zegt de heer Oskam glimlachend. "Slecht hadden we het niet, omdat we goed te eten hadden met het brood dat ik meenam naar huis. Ik ben een keer onderweg overvallen door hongerige landgenoten, ze haalden mijn broodmand op de fiets leeg, maar daar had ik begrip voor." Toen de geallieerden kwamen vluchtten de Duitsers zegt de senior. "Vlakbij pleegde een Duitser zelfmoord door van een 45 meter hoge hefbrug te springen." Mevrouw van den Berg woonde toen in Harderwijk. "Vader, moeder, 3 broers en 3 zusters, zo was ons gezin. De oorlog was zwaar, we hadden steeds honger. Mijn jonge broertje was zo verzwakt door een dubbele longontsteking dat hij de oorlog tenauwernood overleefde. Toen de Canadezen eraan kwamen met hun tanks, sprongen Duitse soldaten het IJsselmeer in en verdronken zich. Ik was toen 9 jaar." Mevrouw van den Berg herinnert zich de ondraaglijke spanning nog. "Aan de deur werd gebedeld door uitgehongerde gezinnen. Als mijn moeder een uitgehongerd jochie in zijn wagentje zag zitten, gaf ze hem een stuk brood." Oskams vrouw vertelt dat haar vader voor het Rode Kruis werkte. "We woonden aan de Reviuskade in Utrecht. Ik had 4 broers en 1 zus. Achter ons huis hadden de bewoners onderling niet veel contact, maar tijdens de bevrijding vielen alle achterburen ons in de armen. Mijn vader die zijn laatste sigaar voor een speciale gelegenheid achter de spiegel had verstopt, rookte hem meteen op." Mevrouw Pirot uit Austerlitz vertelt dat ze met haar familie niet erg leed in de oorlog. "Het viel wel mee, want mijn vader had een landje met koeien, pluimvee en hij verbouwde zelf zijn groenten. We hadden altijd goed te eten. Op een dag reden er wat Canadezen door de hoofdstraat en vervolgens zo het dorp uit en die hebben we niet meer gezien. Dat was dan de bevrijding." Mevrouw van der Maat – van Alewijk was 15 jaar toen de bevrijders kwamen. "We woonden in Heemstede. Mijn vader riep: 'Morgen zijn we bevrijd!' En dat gebeurde ook. Ik herinner me nog de voedselhulp van de overwinnaars, parachutes met pakketten die naar beneden vielen; daar zaten Zweeds wittebrood in, chocolade en sigaretten." De ouderen kijken niet om in wrok en zeggen: "Die oorlog is zo lang geleden," zegt de heer Oskam. "Het is inmiddels wel weggeebt." "Het is anders met mensen die de kampen overleefden," zegt mevrouw van der Maat - van Alewijk. "Die Duitse soldaten moesten ook maar doen wat hen gezegd werd," besluit de heer Oskam. "We hebben nu geen hekel meer aan de oosterburen en de volgende herdenking mag ook met Nederlanders en Duitsers samen wat ons betreft."

Meer berichten