Harmonie Aurora

Foto:

Column Ellenoor Piersma

Bram kan het. Net doen alsof hij nergens naar kijkt en toch precies weten wat er gebeurt. Zijn plaats is achteraan, maar door zijn ritmisch handelen is het mogelijk dat muzikanten vóór hem melodisch kunnen excelleren. Hij kan zich aanpassen ten behoeve van een groter geheel, maar toch volledig zichzelf zijn. En de aandacht opeisen. Twaalf jaren jong, brugpieper. Hij krijgt les in slagwerk bij Harmonie Aurora en speelt in twee orkesten. Hij vindt slagwerk leuk, omdat zo op verschillende instrumenten gespeeld kan worden. Bongo's, timbalen, claves, marimba's, xylofoons en nog meer. En natuurlijk een drumstel. Op zijn gemak en geruisloos liep hij tijdens de muziekuitvoering van het ene naar het andere slagwerkinstrument om vervolgens precies de juiste tonen en ritmes te slaan.

De afgelopen jaren hebben vrijwilligers van muziekcentrum Aurora in Driebergen samen met een paar bedrijven heel hard gewerkt voor een nieuw gebouw. Aurora is een bloeiende muziekvereniging voor iedereen die een blaas- of slagwerkinstrument wil bespelen. Er zijn vier speelgroepen: de Slagwerkgroep, het Opstaporkest, het Harmonie orkest en de Dweilband DAD Barst Los. De gemeente geeft geen subsidie, maar draagt wel financieel bij aan de lessen, zodat muzieklessen voor vele mensen wat betreft de kosten haalbaar zijn. De laatste tijd is het aantal leden opgelopen tot bijna honderd! Ook wordt lesgegeven in Instrumentale Muzikale Oriëntatie voor kinderen vanaf zes jaren jong.

In oktober was het feestelijke concert met alle orkesten ter gelegenheid van de opening van het nieuwe gebouw.

Ik was een half jaar geleden in het gebouw geweest. Het was nog een puinzooi, bezig zichzelf uit de chaos te laten herrijzen. Het is nu zo mooi geworden. En sfeervol. En duurzaam. Uit de openingsspeech van de voorzitter bleek dat tijdens de verbouwing veel gelachen is. Welmoedig, uitbundig, optimistisch. Speels. Samen aan iets bijna onmogelijks beginnen en het toch voor elkaar krijgen.

Zoals afgesproken was Bram net als de andere leden van het orkest gekleed in zwart/wit. De schoenen had hij al in huis, zwarte sportschoenen voor in een sporthal, ach die kunnen ook de trappedalen bedienen van het drumstel. Zijn witte overhemd was gloednieuw. Op de groei gekocht, zodat hij nog jarenlang kan meespelen in een orkest van Aurora.

'Heb je een droom?', vroeg ik hem na afloop van het concert. Zijn antwoord kwam snel, 'Nee, niet echt, omdat het nu al o.k. is'. Hij lachte tevreden zijn tanden met slotjesbeugel bloot. In harmonie.

Meer berichten